Zgodnie z zapisem Art. 35a ust. 5. Prezes Agencji udostępnia, na zasadach określanych w przepisach o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko:

1. Informacje o stanie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obiektów jądrowych, ich wpływie na zdrowie i środowisko naturalne,
2. Informacje o wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych z obiektów jądrowych do środowiska,
3. Informacje o zdarzeniach w obiekcie jądrowym powodujących powstanie zagrożenia,
4. Informacje o wydanych zezwoleniach dotyczących, obiektów jądrowych,
5. Coroczne oceny stanu bezpieczeństwa nadzorowanych obiektów jądrowych.

Zgodnie z zapisem Art. 3 pkt 17 Prawa atomowego:

Obiektami jądrowymi w Polsce, w myśl Prawa atomowego, są:

1. reaktor MARIA wraz z basenem technologicznym, w którym przechowywane jest wypalone paliwo jądrowe z eksploatacji tego reaktora,
2. reaktor EWA (pierwszy reaktor jądrowy w Polsce, eksploatowany w latach 1958-1995, a następnie poddany procedurze likwidacji),
3. przechowalniki wypalonego paliwa.

Wszystkie te obiekty zlokalizowane są w Świerku w dwóch odrębnych jednostkach organizacyjnych: reaktor MARIA – w Instytucie Energii Atomowej POLATOM (IEA POLATOM), a likwidowany reaktor EWA oraz przechowalniki wypalonego paliwa (obiekty nr 19 i 19A) – w Zakładzie Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych (ZUOP), któremu podlega również Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych (KSOP) w Różanie. Dyrektorzy tych jednostek, zgodnie z ustawą Prawo atomowe, odpowiadają za bezpieczeństwo eksploatacji i ochronę fizyczną tych obiektów i materiałów jądrowych.

W 2010r. reaktor przepracował 3803 godziny na mocy od 30 kW do 23 MW. Harmonogram pracy reaktora dostosowany był do zapotrzebowania na napromieniowanie płytek uranowych, do produkcji molibdenu Mo-99, dla firmy Covidien oraz zapotrzebowania Ośrodka Radioizotopów POLATOM na napromieniowanie dwutlenku telluru, chlorku potasu, siarki, lutetu, samaru, itd. W czasie pracy reaktora nie odnotowano istotnych uwolnień substancji radioaktywnych do środowiska. Zagrożenie radiologiczne personelu jest bardzo małe (poniżej 3,5 mSv na rok) ze względu na dobrą jakość eksploatowanego paliwa jądrowego.

Bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna zapewniona jest poprzez:

Zgodnie z aktualnymi ocenami stanu ochrony radiologicznej zawartości substancji promieniotwórczych w otoczeniu Ośrodka Świerk i Reaktora MARIA nie odbiegają od poziomów tła rejestrowanych w punktach odniesienia i nie stwierdza się negatywnego wpływu reaktora MARIA na otaczające środowisko.

Rozpoczęty w 1997 r. proces likwidacji (ang. decommissioning) tego reaktora osiągnął w 2002 r. stan określany mianem zakończenia fazy drugiej. Oznacza to, że dokonano usunięcia z reaktora paliwa jądrowego i wszystkich substancji promieniotwórczych, których poziom aktywności mógł mieć znaczenie z punktu widzenia ochrony radiologicznej. Budynek reaktora został wyremontowany, a pomieszczenia przystosowano na potrzeby Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych.

Przechowalnik nr 19 służy do przechowywania zakapsułowanego niskowzbogaconego wypalonego paliwa typu EK-10 (LEU), pochodzącego z pierwszego okresu eksploatacji reaktora EWA w latach 1958-1967. Obiekt ten jest wykorzystywany również jako miejsce przechowywania niektórych stałych odpadów promieniotwórczych pochodzących z likwidacji reaktora EWA i z eksploatacji reaktora MARIA oraz zużytych źródeł promieniowania γ o dużej aktywności.

Przechowalnik nr 19A służył do przechowywania wysokowzbogaconego (HEU) paliwa typu WWR-SM i WWR-M2, pochodzącego z eksploatacji reaktora EWA w latach 1967-1995, a także do przechowywania zakapsułowanego paliwa typu MR, pochodzącego z eksploatacji reaktora MARIA.

Bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna zapewniona jest poprzez:

W czasie eksploatacji przechowalników wypalonego paliwa następuje uwalnianie do atmosfery niewielkiej ilości gazów i aerozoli promieniotwórczych. Podane wartości uwolnień najważniejszych izotopów promieniotwórczych w tabeli nr 2 szacowane są na podstawie pomiarów stężeń izotopów w wodzie oraz szybkości odparowania wody ze zbiorników. Efektywny równoważnik dawki obciążającej dla niemowląt i osób dorosłych zamieszkałych w sąsiednich gospodarstwach, Wólce Mlądzkiej oraz Świerku oszacowany na podstawie uwolnień izotopów jest niższy niż 1 x 10 -5 µSv rocznie. Narażenie ludności odniesione do wartości granicznej dawki rocznej (1,0 [mSv]) jest całkowicie pomijalne.

Ustalone przez Prezesa PAA limity uwolnień (LU) substancji promieniotwórczych dla obiektu reaktora MARIA, wynikające z Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizującego zapewniają, że narażenie grupy krytycznej, zamieszkałej w otoczeniu Ośrodka Świerk, nie przekracza równoważnika dawki 0.2 mSv w ciągu 12 miesięcy.

W warunkach normalnej pracy reaktora podstawowe zagrożenie w jego otoczeniu pochodzi od emisji argonu ( ⁴¹ Ar) oraz izotopów jodu. Wynika to z wielkości emisji (argon) oraz najniższej wartości limitu ( ¹³¹ I).

Ze względu na usunięcie paliwa jądrowego z rdzenia reaktora oraz wszystkich substancji promieniotwórczych reaktor EWA nie potrzebuje ustalania limitów uwolnień.

W porównaniu z poprzednim rokiem zmalała ogólna liczba nieplanowanych wyłączeń (z 9 w 2009 r. do 7 w 2010 r.), ale należy zauważyć, że nie było wyłączeń spowodowanych błędami aparatury (6 wyłączeń w 2009 r.). Natomiast znacznie wzrosła liczba wyłączeń spowodowanych nieszczelnością układu chłodzenia kanałów paliwowych (z 2 w 2009 r. do 6 w 20010 r.), co wynikało z prototypowej konstrukcji kanału do naświetlania płytek uranowych służących do produkcji molibdenu-99. Liczba przeprowadzonych prób, kontroli i przeglądów utrzymywała się na poziomie z poprzedniego roku.

W roku 2010 nie stwierdzono zdarzeń w reaktorze EWA powodujących powstanie zagrożenia.

W roku 2010 nie stwierdzono zdarzeń w przechowalnikach paliwa powodujących powstanie zagrożenia.

Maksymalne, zarejestrowane wartości aktywności substancji promieniotwórczych uwolnionych do otoczenia nie przekraczają rocznych, roboczych limitów uwolnień określonych dla reaktora MARIA. W przypadku gazów szlachetnych efektywny równoważnik dawki w odległości 1 km od Ośrodka Świerk nie przekracza 0.5% dawki granicznej, natomiast w przypadku izotopów jodu – 0.3% dawki granicznej. Zgodnie z aktualnymi ocenami stanu ochrony radiologicznej zawartości substancji promieniotwórczych w otoczeniu Ośrodka Świerk nie odbiegają od poziomów rejestrowanych w punktach odniesienia i nie stwierdza się negatywnego wpływu reaktora MARIA na otaczające środowisko. Poprzez szereg zabezpieczeń i regularne kontrole tych układów zapewniona jest bezpieczna praca reaktora MARIA.

Stan zbiorników w przechowalnikach nie budzi zastrzeżeń. Przy wykorzystaniu monitoringu radiologicznego w obszarach przechowalników wypalonego paliwa nie stwierdzono żadnych anomalii ani przekroczeń dozwolonych limitów uwolnień. Narażenie spowodowane emisją promieniotwórczych izotopów z przechowalników wypalonego paliwa jest pomijalnie niskie. W roku 2010 uwolnienia do atmosfery izotopów ¹³⁷ Cs oraz ⁹⁰ Sr były mniejsze niż 0,0001% wartości przyznanego limitu uwolnień, a uwolnienia trytu oraz ⁸⁵ Kr były mniejsze niż 0,5% wartości przyznanego limitu uwolnień.