Ustawa Prawo atomowe określa następujące działalności związane z narażeniem na promieniowanie jonizujące, które wymagają zezwolenia lub zgłoszenia:

• wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie, składowanie, transport lub stosowanie materiałów jądrowych, źródeł i odpadów promieniotwórczych oraz wypalonego paliwa jądrowego i obrót nimi, a także wzbogacanie izotopowe,
• budowę, rozruch, próbną i stałą eksploatację oraz likwidację obiektów jądrowych,
• budowę, eksploatację, zamknięcie i likwidację składowisk odpadów promieniotwórczych i składowisk wypalonego paliwa jądrowego oraz budowę i eksploatację przechowalników wypalonego paliwa jądrowego,
• produkowanie, instalowanie, stosowanie i obsługę urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze oraz obrót tymi urządzeniami,
• uruchamianie i stosowanie urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące,
• uruchamianie pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w tym pracowni rentgenowskich (innych niż nadzorowane przez służby sanitarne),
• zamierzone dodawanie substancji promieniotwórczych w procesie produkcyjnym wyrobów powszechnego użytku i wyrobów medycznych, obrót tymi wyrobami przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywóz z tego terytorium wyrobów powszechnego użytku i wyrobów medycznych, do których dodano substancje promieniotwórcze,
• zamierzone podawanie substancji promieniotwórczych ludziom i zwierzętom w celu medycznej lub weterynaryjnej diagnostyki, leczenia lub badań naukowych, jeżeli aktywności i stężenia promieniotwórcze substancji, których te czynności dotyczą, przekraczają wartości określone w przepisach szczegółowych (przepisy te określają również wartości aktywności lub stężeń, w przypadku których zamiast zezwolenia wymagane jest tylko zgłoszenie danej działalności) i jeżeli nie dotyczy to działalności zabronionych ustawą (dodawanie substancji promieniotwórczych do żywności, zabawek, osobistych ozdób i kosmetyków).

Prezes PAA wydaje zezwolenia i przyjmuje zgłoszenia dotyczące ww. działalności z wyłączeniem:

stosowania aparatów rentgenowskich w diagnostyce medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych, które są nadzorowane przez państwowych wojewódzkich inspektorów sanitarnych (lub odpowiednie służby podległe Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji).