Polska jest stroną Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (Non-Proliferation Treaty - NPT) od 1969 roku. Z przystąpienia do Układu wynikało zawarcie "Porozumienia między Rządem PRL i MAEA o stosowaniu zabezpieczeń w związku z Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej" (zwanego w skrócie Porozumieniem o zabezpieczeniach) w roku 1972 oraz Protokółu Dodatkowego do tego Porozumienia w 1997 roku. Porozumienie i Protokół nakładają na Prezesa PAA obowiązek nadzoru nad realizacją zobowiązań Polski wynikających z Układu.

Udział państwa w systemie kontroli eksportu w zakresie technologii jądrowych określają zobowiązania przyjęte w Traktacie NPT (głównie w Art.III.2) i w strukturach nieproliferacyjnych w dziedzinie technologii jądrowych (odwołujących się do NPT), takich jak Komitet Zanggera (opracowujący tzw. listę progową) i Grupa Dostawców Jądrowych (GDJ).

W Państwowej Agencji Atomistyki zlokalizowane są dwa międzynarodowe punkty kontaktowe, związane z realizacją zobowiązań Polski wynikających z NPT, pracujące w ramach systemów wymiany informacji: o odmowach eksportu materiałów istotnych dla jądrowego cyklu paliwowego (i towarów "podwójnego zastosowania") oraz o przypadkach usiłowania nielegalnego przewozu przez granice materiałów jądrowych i źródeł promieniotwórczych.